پوکارا د تیلکارا

Pucará de Tilcara: قلعه ای پیش از اینکاها در آند آرژانتین

پوکارا دِ تیلکارا گواهی بر نبوغ و مهارت استراتژیک تمدن‌های پیش از اینکاها در رشته‌کوه‌های آند آرژانتین است. این دژ باستانی که بر فراز تپه‌ای درست بیرون از شهر کوچک تیلکارا، در استان خوخوی واقع شده است، دریچه‌ای به گذشته می‌گشاید و شیوه‌های پیچیده اجتماعی، نظامی و مذهبی مردم بومی منطقه را آشکار می‌کند.

اهمیت استراتژیک و ویژگی های معماری

انتخاب مکان برای Pucará de Tilcara تصادفی نبود. این سایت که بر روی یک تپه قرار دارد، موقعیتی طبیعی قابل دفاع با چشم‌اندازهای وسیع بر روی کوئبرادا د هوماهواکا، عاملی حیاتی برای نظارت و دفاع در برابر مهاجمان احتمالی، ارائه می‌کند. این استحکامات مساحتی به وسعت تقریباً 15 هکتار را در بر می گرفت و در اوج خود بیش از 2,000 نفر ساکن بودند. معماری پوکارا با ساختمان‌های کوچک مربع شکل سنگی مشخص می‌شود که دارای درهای کم ارتفاع و فاقد پنجره بودند که نشان‌دهنده اولویت‌های دفاعی ساکنان آن است. این مجموعه همچنین شامل کانکس‌هایی برای حیوانات، مکان‌های تشریفاتی و محل دفن بود که بر ماهیت چندوجهی زندگی در استحکامات تأکید می‌کرد.

اهمیت تاریخی

پوکارا دِ تیلکارا در اصل توسط قبیله اوماگواکا در حدود قرن دوازدهم میلادی ساخته شد. اوماگواکا که به خاطر مهارت‌هایشان در کشاورزی، بافندگی، سفالگری و جنگاوری مشهور بودند، پوکارا را به عنوان یک مرکز حیاتی اداری و نظامی تأسیس کردند. ورود اینکاها در اواخر قرن پانزدهم به رهبری توپاک اینکا یوپانکی فصل جدیدی را در تاریخ پوکارا رقم زد، زیرا به عنوان یک پایگاه نظامی و مرکزی برای تأمین منابع ارزشمند فلزی از معادن اطراف تغییر کاربری داد. با این حال، این سلطه اینکاها کوتاه مدت بود و با فتح اسپانیا در سال ۱۵۳۶ پایان یافت.

کشف مجدد و حفظ

پوکارا د تیلکارا در سال 1908 توسط قوم شناس خوان باوتیستا آمبروستی و شاگردش سالوادور دبندتی دوباره کشف شد. تلاش آنها، همراه با کارهای بعدی ادواردو کازانووا و دیگران، منجر به حفاری، فهرست نویسی و بازسازی جزئی سایت شده است. Pucará de Tilcara که در سال 2000 به عنوان یک بنای یادبود ملی اعلام شد، اکنون به عنوان یک مکان باستان شناسی در دسترس عموم عمل می کند و بینش هایی را در مورد اشغال پیش از اسپانیایی که بیش از نیم هزاره را در بر می گرفت، ارائه می دهد.

موزه و باغ گیاه شناسی

در مجاورت این مکان باستان‌شناسی، موزه‌ای با بیش از ۵۰۰۰ قطعه تاریخی از فرهنگ‌های بومی مختلف قرار دارد، اگرچه جسد مومیایی‌شده‌ای که زمانی از صحرای آتاکاما به نمایش گذاشته شده بود ، دیگر در معرض نمایش نیست. مجموعه‌های موزه طیف گسترده‌ای از آثار فرهنگی را شامل می‌شود، از سرامیک‌های سرخپوستان نازکا ، موچیکا و چیمو گرفته تا اقلامی از فتح اسپانیا و خود استحکامات باستانی. یک باغ گیاه‌شناسی با گونه‌های کاکتوس بومی، تجربه بازدیدکنندگان را غنی‌تر می‌کند و نگاهی اجمالی به محیط طبیعی منطقه ارائه می‌دهد.

نتیجه

پوکارا د تیلکارا چیزی بیش از یک مکان باستان‌شناسی است؛ این مکان نمادی از انعطاف‌پذیری و تداوم فرهنگی برای مردم بومی شمال غربی آرژانتین است . طراحی استراتژیک، تاریخ غنی و تلاش‌های مداوم برای حفظ و مطالعه این مکان، آن را به منبعی ارزشمند برای درک بافت پیچیده زندگی پیشاکلمبی در رشته‌کوه آند تبدیل کرده است. این مکان به عنوان تنها سکونتگاه باستان‌شناسی در کوه‌های هوماهواکا که برای گردشگران و بازدیدهای آموزشی باز است، فرصتی بی‌نظیر برای کاوش در میراث قبیله اوماگواکا، امپراتوری اینکا و اوایل دوره استعمار اسپانیا ارائه می‌دهد.

در یک نگاه

کشور: آرژانتین

تمدن: Omaguaca (فرهنگ Diaguita)

قدمت: قرن سیزدهم میلادی

منابع:
ویکیپدیا
هوهوی